Bennie

Na de eerste week eenzame opsluiting (samen met Juultje, dus niet helemaal eenzaam) werden we op een mooie zomerse dag buiten gelucht, en bleek dit huis van bewaring te beschikken over een riante tuin waar we zowaar onbeperkt onze gang konden gaan. Bijna onbeperkt want kennelijk zit er achterin de tuin nog een cellencomplex waar vogels van allerlei pluimage worden gehouden, en wat kennelijk verboden gebied voor ons is.

We worden nu dus bijna dagelijks even mee uitgenomen, altijd wel onder strikte supervisie van onze gastheren. Zijn ze toch nog ergens goed voor. Ze kunnen prima koken, en zijn aardig enzovoorts, maar verder komt er niet veel uit hun handen. Zitten de hele dag op die klikkerdeklakdoosjes van hun. Ik probeer ze altijd wel een beetje af te lijden, met wisselend succes als ik zo bescheiden mag zijn. Meestal als ik er pontificaal op ga liggen, dan komt er wel reactie en gaat men eindelijk iets nuttigs doen zoals pingpongbal gooien of melk inschenken.

Het blijft lastig goed personeel te vinden.

0

Juultje – Even wennen

Het was wel even wennen, die eerste dagen in ons nieuw onderkomen. Zeker aan die twee reuzen die ons kennelijk goed gezind zijn. Veel begrijpen doe ik ze niet: de ganse dag wordt er in een soort Koeterwaals tegen ons gebrabbeld, waar we geen touw aan vast kunnen knopen.

We zijn nu zo’n week hier te gast en zo langzamerhand wordt het duidelijk dat we hier wel wat langer zullen blijven dan gepland. Dat is wat mij betreft prima, zo lang dat brokjesmachien maar blijft geven en we af en toe wat melk krijgen. De staf van dit tehuis is ook niet bij ons weg te slaan. Ook dat is niet erg; ze zijn heel goed in het aaien en het kriebelen. Echter schijnt het een dingetje te zijn als ik in de bloempotten wil gaan liggen of de planten (nou ja, wat daarvoor door moet gaan) wil opeten. Dan worden ze in een keer hyper en wordt ik tegen mijn wil weggehaald en moet ik weer met dat irritante pingpongballetje gaan spelen. Ik heb met alles wat ik in me heb dat ding weg proberen te pesten, maar het blijft maar terugkomen. Nou, we zullen wel eens zien wie er wint.


Source

0


Bennie – Gevangen

Na de dollemansrit waarbij mijn zuster en ik in zeer beperkte bewegingsvrijheid werden getransporteerd arriveerden we in een vooroorlogs pand waar, hoe zal ik het beleefd zeggen, het schilderswezen nog een aardige duit aan zou kunnen verdienen. Onder andere. We werden achter slot en grendel vast gehouden in een kamer die weliswaar vol met aantrekkelijk speelgoed stond, maar waar vooralsnog geen paarden of kippen werden gehouden.

Continue reading

0


Juultje – De ontvoering

Hebben wij weer. Denk je van goede komaf een mooi leven op het landgoed in Tiggelt voor je te hebben, komen er op een doodgewone zaterdag twee sujetten je ontvoeren. Kennelijk met medeweten van de stalknecht, want zij gaf hen vrij baan om ons, gevangen in een zwaar beveiligde transportkooi, te kidnappen en ons weg te voeren.

Continue reading

0