3. Even wennen

J

Het was wel even wennen, die eerste dagen in ons nieuw onderkomen. Zeker aan die twee reuzen die ons kennelijk goed gezind zijn. Veel begrijpen doe ik ze niet: de ganse dag wordt er in een soort Koeterwaals tegen ons gebrabbeld, waar we geen touw aan vast kunnen knopen.

We zijn nu zo’n week hier te gast en zo langzamerhand wordt het duidelijk dat we hier wel wat langer zullen blijven dan gepland. Dat is wat mij betreft prima, zo lang dat brokjesmachien maar blijft geven en we af en toe wat melk krijgen. De staf van dit tehuis is ook niet bij ons weg te slaan. Ook dat is niet erg; ze zijn heel goed in het aaien en het kriebelen. Echter schijnt het een dingetje te zijn als ik in de bloempotten wil gaan liggen of de planten (nou ja, wat daarvoor door moet gaan) wil opeten. Dan worden ze in een keer hyper en wordt ik tegen mijn wil weggehaald en moet ik weer met dat irritante pingpongballetje gaan spelen. Ik heb met alles wat ik in me heb dat ding weg proberen te pesten, maar het blijft maar terugkomen. Nou, we zullen wel eens zien wie er wint.


Juultje

Source

0

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *