Dag 1

“Dobre dan!”, vrienden en vriendinnen van dit reisblog. Zo zeggen we “goedendag” hier in Hrvatska, dat in de rest van Europa Kroatië heet. Wij verblijven thans op het eiland Korčula, en wel in het havenstadje Vela Luka, dat dan weer letterlijk vertaald Grote Haven betekent, maar dat dan weer valse verwachtingen schept, want zo heel erg groot is het nou ook weer niet. Ja, wel groter dan die van Stari Grad, waar we het tweede deel van deze vakantie gaan doorbrengen, maar die is dan weer ouder.

Lees verder “Dag 1”

0

Dag 2


Kroatië 2018

Dag 2

Omdat we gezien de late aankomst gisteren geen victualiën en andere benodigdheden meer konden verkrijgen, hadden we dus vanochtend geen koffie. U begrijpt dat ik daar natuurlijk de halve nacht van heb wakker gelegen en onrustig als een nachtvlinder in de ochtend wakker werd.

Lees verder “Dag 2”

0

Dag 3


Kroatië 2018

Dag 3

Hoera!! Er was koffie vanochtend! Dankzij de oude getrouwe Bialetti Moka Express die ons sinds jaar en dag vergezeld op vakanties in den vreemde, omdat wij ooit een keer een appartement hadden geboekt dat niet voorzien was van enig apparaat of machien om het zwarte goud te prepareren. Dat zou ons niet snel weer gebeuren, en dus gaat het potje sindsdien altijd mee op reis. Dan maar wat extra bagageruimte.

Lees verder “Dag 3”

0

Dag 4


Kroatië

dag 4

Toen de verhuurders ons vertelden dat we naar hartelust uit de moestuin mochten plukken had ik zoiets van: tja wat moet ik hier nu mee? U weet, zo u mij kent of uit voorgaande episodes, dat ik op vakantie in principe niet kook. Ja, een eitje of een kop thee, maar dan houdt het toch ver op.

Lees verder “Dag 4”

0

Dag 5


Kroatië

Dag 5

U kent mij wellicht als liefhebber van onze gevederde en gevleugelde vrienden en ik doe u dan ook graag verslag van de uit- dan wel inheemse (afhankelijk van welk standpunt u inneemt) soorten die ik in den vreemde waarneem.

Lees verder “Dag 5”

0

Dag 6


Kroatie

Dag 6

Omdat de weersvoorspellingen een beetje te wensen overlieten voor vandaag, bedachten we dat we ook maar eens de rest van het eiland konden gaan bekijken in plaats van maar weer de hele dag op ons gat te liggen niksen.

Dus wij de bus naar Grad Korčula (Korčula Stad) gepakt. Die ligt aan het andere eind van het 47 kilometer lange eiland en er gaat een pendelbus die in ruim een uur tijd via alle tussenliggende dorpen ons ter bestemming brengt, dus twee vliegen in een klap: sightseeing en de toerist uithangen.

Lees verder “Dag 6”

0

Dag 7


Kroatië

Dag 7

Ik kan u mededelen dat ik vandaag een beetje in mineur ben, vrienden. Het is hier onze laatste dag in ons hutje op de berg en ik ben bang dag ik het ga missen hier. Het is bovendien niet best qua weersomstandigheden. Het is bewolkt en het waait.

Lees verder “Dag 7”

0

Dag 8


Kroatië

Dag 8

De eerste week van onze vakantie zit erop. En wat een week! We hebben hier op Korčula een zeer bijzondere vakantie gehad. Dat komt met name door de locatie van ons minihuisje, de tuin en de omgeving. Ik weet zeker dat we hier nogmaals naar toe terug gaan, al is het maar om te kijken of de meloenen al rijp zijn. Maar eerst staat er nog een ruime week op het eiland Hvar voor de boeg. Lees verder “Dag 8”

0

Dag 9


Kroatië

Dag 9

De eerste dag op Hvar zit erop. Het was gisteren een vermoeiende, lange dag die eindigde met een drankgelag bij onze vrinden van restaurant Antika, waarmee we sinds jaar en dag een goede, zij het door ons gefinancierde, band hebben. Natuurlijk zijn wij gestreeld als de eigenaar en zijn flamboyante vrouw ons na vier jaar nog herkennen, maar volgende week zijn ze ons weer net zo snel vergeten. Maar het was beregezellig. Lees verder “Dag 9”

0

Dag 10


Kroatië

Dag 10

Het was dus inderdaad weer eens zover. We hadden gereserveerd bij Konoba Pharia om daar in de tuin te dineren, en daar stond onze Tigo te serveren. Tigo werkte het eerste jaar dat wij hier kwamen bij Antika, waar ik u eerder over heb verteld. Tijdens die vakantie was ik jarig en mocht ik een plaatje aanvragen en dat was natuurlijk een van de chansons van dhr. Presley. Sindsdien noemt ‘ie mij The King. Deze vlotgebekte babbelaar, die eigenlijk iets in de grafische industrie wilde worden, was van baan, naar baan geswitcht en nu dus onze ober bij voornoemd restaurant. Dat werd dus een flesje wijn bij het eten en een grappa van het huis. Lees verder “Dag 10”

0