11

De tweede dag van ons verblijf in de Sierra de Gredos zijn wij op zoek gegaan naar water. Nee, geen drinkwater maar water om te zwemmen en af te koelen. Onze host Roland had ons verwezen naar de Picinas Naturales die hier veel voorkomen. Dat zijn met behulp van mensenhanden gecreëerde plaatsen langs een rivier waar met behulp van dammetjes en sluisjes poeltjes zijn ontstaan en waar men ook faciliteiten zoals parkeerplaatsen en picknicktafels heeft aangelegd. Ik hoef u niet te vertellen dat wij het kindvriendelijke gedeelte van onze vakantie al achter ons hebben gelaten en net blij waren met de kalmerende rust bij ons op de berg. Maar hij had wel een tipje: loop als het te druk is even stroomopwaarts dan kom je vanzelf weer een nieuw poeltje tegen. Continue reading “11”

12

Het verblijf in het boshuisje van Roland was heerlijk, rustgevend en veel te kort. Een poging om het huisje te kraken en de oorspronkelijke bewoners weg te jagen liep stuk en we moesten deze fijne plek gaan verlaten.

Continue reading “12”

13

Ik stond met tranen in mijn ogen toen we na aankomst uitstapten en de bosbranden in de bergen voor ons zagen. Het raakte mij diep zoveel vernietigende kracht te aanschouwen. Dat ik nu toch een olijk stukje hierover schrijf doet niets af aan de ernst van de zaak en is voor u ter leering ende vermaek en voor mij voor de therapeutische verwerking van dit drama.

Continue reading “13”

14

Zo, over tot de orde van de dag. Nu alle ellende van de bosbranden achter de rug is, kunnen we verder gaan met waar we mee bezig waren: vakantie en luieren. We zijn lekker naar het strand geweest van het Embalse de San Juan. Ik heb u in vorige edities al wel eens hierover verteld. Even kort in de herhaling. Continue reading “14”

15

Vandaag niet zoveel te melden…




Source

16

De temperaturen hier in de Spaanse binnenlanden zijn onverminderd hoog en dus brengen wij onze dagen door aan het strand, of zoals gisteren lekker thuis. Hierdoor maken we weinig spannende of noemenswaardige dingen mee waarmee ik u kan vermaken. Ja, Patrick heeft gisteren een glas wijn (nog halfvol!) omgegooid, waarbij de wijn is verspild en het glas gebroken. Meer kan ik er niet van breien. Continue reading “16”

17

Het is crisis vrienden! Ik type dit verhaaltje met het laatste pinneke batterij op mijn iPad. Verder ligt alle apparatuur aan de zon. Sinds de eerste dag van deze vakantie worden alle batterijen, en dat zijn er nogal wat, opgeladen middels zonnekracht. De eerste week konden we niet anders want in onze knalgele autocaravana was geen elektra aanwezig, en waren we aangewezen op de mobile zonnepaneeltjes die ik voor een habbekrats in een webwinkel uit Oost-China heb weten te bemachtigen. Continue reading “17”

18

Het zit er bijkans op vrienden en vriendinnen van deze reisverslagenpagina. Morgen zitten we om deze tijd in het vliegtuig terug naar huis na 3 heerlijke weken in España.

Gisteren zijn we nog een laatste keer naar het, door de lage waterstand, enorme strand van het Embalse de San Juan geweest en daarna nog snel een hapje en een drankje bij El Pijamas gedaan. Continue reading “18”

Epiloog

Epiloog

“Wat is het hier plat” zei ik toen we met de Intercity Direct trein van Zaventem naar Breda van 16.11 uur Nederland inreden. “Je ziet hier bijna niets!”

We vonden allebei dat het weer een mooie trip was geweest. We hebben het al vaker gedaan; een drieweekse vakantie opdelen in meerdere stukken. Dan heb je die laatste week echt zoiets van: oei, dat ene restaurant, dat is écht lang geleden. En die wijn in Castro, dat was ik echt al vergeten! Continue reading “Epiloog”

La Palma – Dag 1.

Wij bevinden ons thans weer even in den vreemde, lieve vrienden en vriendinnen van dit reisblogje, en wel op La Palma, een van de Islas Canarias. Zomaar even een weekje weg van alle beslommeringen die het dagelijkse leven anno 2019 met zich meebrengt. En het was natuurlijk al weer even geleden dat wij de toerist zijn gaan uithangen. Vier maanden om precies te zijn. Ook toen slechts een weekje bij onze vrienden Arend en Denise van de welbekende herberg El Aguila Libre in de zuidelijke regionen van Andalusië. (edit: 5 maanden, zegt mijn echtgenoot net)

Continue reading “La Palma – Dag 1.”