3. Foutje

Vergissen is menselijk zegt men wel eens, maar het kan ook zeer slecht zijn voor de gezondheid, zo ontdekte ik hedenochtend. Van de vliegtuigmaatschappij kreeg ik keurig netjes een e-mail om toch alvast maar in te checken voor onze terugvlucht. In eerste instantie twijfelde ik nog, want daar was nog tijd genoeg voor. Maar vooruut dan maar, dan is dat ook weer gedaan, en hoef ik daar niet meer naar om te kijken dacht ik bij mezelf. Dus zo doende kreeg ik een instapkaart toegewezen en ik denk nog, “hè. waar is die van Patrick dan gebleven?” Al zoekende bekroop mij al snel het onbestemde gevoel van “het zal toch niet zo zijn dat …”. Maar het werd gelijk al duidelijk. Ik had maar voor één persoon een retourticket geboekt, en daar ging mijn ochtendrust en bloeddruk. Maar koelbloedig als ik ben had ik 10 minuten later ondanks hartkloppingen en trillende vingers een terugreis voor mijn wederhelft geboekt en kon het normale ochtendritueel aanvangen. Heeft me maar 30 euro en tweeëneenhalve week van m’n leven gekost. Ik heb maar snel een kop koffie met een pastel de nata genomen om te kalmeren.

Toen we de eerste dag aankwamen hebben we zoals ik u heb verteld de nodige eerste levensbehoeften ingeslagen en inmiddels 3 dagen verder bleek die doos wijn die nog steeds onaangebroken op tafel stond wellicht iets te veel van het goede. Dus ik met die doos onder mijn arm terug naar Fonseca’s om in mijn beste Portugees te vragen of ik mocht ruilen. Nu spreekt The Fons zeer goed Engels en waren al mijn hakkelende pogingen dus overbodig. Het was natuurlijk geen enkel probleem Fons is een aardige kerel en allang blij dat wij de locale nering supporteren in plaats van naar de in de nabij gelegen hypermercado Pingo Doce ons geld te verbrassen. Dus ik het pak omgeruild voor een bescheidener fles en wat overige benodigdheden ingeslagen. Het was tenslotte Sint-Pannekoek vandaag! Uiteindelijk moest ik 80 eurocentjes bijbetalen en jawelhoor, daar stond mijnheer Grootens zonder portemonnee bij de kassa. Die zat natuurlijk nog in mijn broek van gisteren. Dat ik af en toe niet moe wordt van mijzelf is louter te wijten aan mijn kalme inborst en een handvol overige kwaliteiten, waar een goed geheugen en systematiek er geen van zijn. Met 100 excuses legde ik het probleem uit en of ik de boodschapjes even apart kon leggen en dat ik zometeen, terug zou komen om met geldbuidel om alles recht te zetten. Nou daar kwam niets van in. “Neem mee die zooi en ik zie oe morgen wel weer met die 80 cent. En nou wegwezen” zei d’n Fons. Dat kan toch alleen maar hier.

4. Poupa

Hoera!! Eindelijk heb ik ‘m gezien, dames en heren. Ik heb hier niet over een of andere geestelijk of spiritueel leider of hėt licht. Neen, ik heb het over de Hop. De Upupa epops. In 1758 voor het eerst benoemd door Karel Linnaeus en die ik sinds mijn goede vriendin Lucy mij er in 2004 een tekening van liet zien, nimmer in levende lijve gezien heb. Tot nu dus. Ik heb er zelfs een zeer schimmig bewijs van getrokken met mijn handig formaat pocketcamera die normaliter zeer goede foto’s schiet, maar door de afstand, de boom, de megazoom en door het schichtige karakter van voornoemde vogel, toch wat aan de wazige kant is. Maar het is onmiskenbaar de Hop. We hadden het er een paar dagen geleden nog over met Marjo, die een van de twee vakantiehuisjes op haar prachtige grootgrondgebied aan ons verhuurd, en ook zij stond versteld dat ik er nog nooit een gezien had.

Maar gelukkig had ik vandaag niet zo’n strandzin, en heb ik nadat ik Patrick voor de woelige baren had afgezet een toertje in de omgeving van de Vale de Lama gemaakt, dat niet verwijst naar het schaapachtige, spugende kameeldier. Neen, dit staat voor Vallei van de Modder. En hier vind je dus bijvoorbeeld een oesterkwekerij. Deze culinaire hoogstandjes gedijen kennelijk erg goed in deze zilte modderpoelen. En omdat dit een ecologisch beschermd gebied is, zijn er talloze soorten vogels te vinden. Ik heb bijvoorbeeld de Kleine Zilverreiger waargenomen, alsmede de Steenloper en een soort van Sperwer, een Flierefluiter en nog veel meer specimen die ik nog moet naslaan. En op het braakliggend terrein van een verlaten en vervallen ruïne, maar met een werkelijk fenomenaal uitzicht dus ook de Hop. Lekker met een chocolade-pepersausje!

Morgen moeten wij helaas de reis huiswaarts weer aanvangen. Ik hoop het er allemaal nog ligt daar aan de Noordzee. We hebben ons de afgelopen dagen een beetje afgesloten van alle ellende die de afgelopen maanden schering en inslag is en waarmee we dagelijks via de media om de oren worden geslagen. De met satelliet uitgeruste smart-tv is niet aan geweest, het ultrasnelle glasvezelinternet hebben we alleen gebruikt om koddige fotootjes te uploaden en op de radio zingt Etta James in een eeuwigdurende playlist. Er zijn tegenwoordig ook Struisvogels in de Algarve te vinden, zij het slechts tijdelijk.

Dag 1 Vertrek – Antwerpen

¡Hola! ¿Que tal? Daar zijn we weer! Het is lang geleden, vrienden! Te lang! Maar vanaf vandaag zal ik u weer drie weken lang lastig gaan vallen met onze belevenissen in den vreemde.

Vanochtend werden we keurig netjes door mijn goede vriend en collega Adriaan opgehaald en bracht hij ons naar de luchthaven van Antwerpen. Oh Zaventem hoor ik u denken! Nee nee! U luistert niet goed! Aantwaarp! U gelooft het of niet maar d’Anvers heeft zowaar een eigen vliegveld. tje. We waren er bijna aan voorbij gereden omdat we druk doende waren om de wegafzettingen te ontwijken die daar waren neergezet vanwege de braderei van de Sint Janstraat, die elk tweede weekend van juni wordt georganiseerd. Maar met een ferme trap op de rem van zijn enorme leasebak bracht A3aan het slagschip dat ons vervoerde precies voor de ingang tot stilstand.

Continue reading “Dag 1 Vertrek – Antwerpen”

Dag 2 – Sa Pobla


Sa Pobla 

Mallorca, net als Ibiza en Menorca een van de Spaanse Balearen (oeps, een pleonasme; Balearen zijn altijd Spaans) (Ok, niet in de achttiende eeuw toen door de Vrede van Utrecht Menorca en Gibraltar onder Engels bewind kwamen, en ook niet ten tijde van de Feniciërs, toen men hier nog nakende rondliep, maar ik dwaal af: kijk voor meer informatie over dit onderwerp maar op Wikipedia), is in deze tijd van het jaar al redelijk overspoeld met toeristen. En wij zijn daar natuurlijk ook schuldig aan, maar wij zijn niet het type massa-toerist, het type dat zich bij voorkeur in grote getale in gesorteerde groepen enclaveert, zoals de Britten hier in een naburig stadje plegen te doen. De fish-and-chips tenten draaien overuren en de fine fleur van het (voormalig) Verenigd Koninkrijk loopt in hun deftigste kledij in Andy’s Bar te lijndansen.

Continue reading “Dag 2 – Sa Pobla”

Dag 3 – Capdepera


Capdepera

Ik had er nog nooit van gehoord, maar Capdepera is een plaatsje in het uiterste noordoosten van het eiland Mallorca en volgens de Lonely Planet een aanrader om te bezoeken vanwege de overblijfselen van een twaalfde eeuws kasteel. Dus als liefhebbers van cultuurhistorische bezienswaardigheden hebben we er een bezoekje aan gewaagd, en het mag gezegd worden: het is een alleraardigst optrekje wat op een mooi en strategisch verantwoorde plek is neergezet. Niet zo’n megalomaan groot bouwwerk als je op het vasteland nog wel eens tegenkomt, maar een leuk knus kasteeltje.  Continue reading “Dag 3 – Capdepera”

Dag 4 – La Palma


La Palma 

Wij zijn vandaag de toerist gaan uithangen en hebben de auto naar La Palma gestuurd, alwaar het de planning was om per veel te duur toeristentreintje, maar leuk en authentiek (zie archieffoto hieronder), naar de haven van Sóller te gaan, wat te gaan eten en dan weer terug, echter was het boemeltje redelijk volgeboekt en kwam het qua tijdsplanning en organisatie allemaal niet op zijn plek. Dus Sóller komt morgen of daarna wel. Mañana zegt men hier nog wel eens.

Dus wij de stad in op zoek naar de kathedraal. Continue reading “Dag 4 – La Palma”

Dag 5 Sóller


Sóller

Dus wij naar Sóller vandaag (spreek uit als: Sóljer, komt uit het Arabische Suliar dat “gouden schelp” betekend). En wel Port de Sóller om precies te zijn want bootjes kijken is nu eenmaal leuker in een haven. En er lagen er een paar leuke exemplaren bij kan ik u zeggen. Ook afzichtelijke grote overbodige, of overbodig grote jachten, maar de Havana vond ik het leukst. Veel hout en niet zo compensatief groot. Nee, precies goed voor mij. Maar goed, ik heb de Patsy al en twee boten kan ik me nog niet veroorloven.

Continue reading “Dag 5 Sóller”

Dag 6 – Cala Mitjana


Cala Mitjana 

Gisteren is ons vertrouwen in de mensheid en de Mallorcanen in het bijzonder weer enigszins hersteld toen we even na tienen in de avond nog een hapje met bijpassend wijnarrangement zochten. De tapasbar naast die van El Pulpo Loco in Sa Pobla (waar ik eerder een vernietigende recensie over schreef), stond hoog aangeschreven bij de in reizigerskringen vaak verguisde maar immer populaire app Tripadvisor welke wij in noodgevallen nog wel eens om raad willen plegen. Niet dat we ons daardoor laten leiden, maar het is soms handig om bij de hand te hebben. Continue reading “Dag 6 – Cala Mitjana”

Dag 7 – Palma de Mallorca


Palma de Mallorca

Het zit er weer op. Wat Mallorca betreft dan. Norann, onze Engelse hospita krijgt vandaag nieuwe klanten en of wij voor elf uur de boel aan kant willen hebben en de koffers willen pakken. Maar gelukkig is het nog niet het eind van de vakantie, want de volgende bestemming is slechts 45 minuten vliegen hiervandaan. Continue reading “Dag 7 – Palma de Mallorca”

Dag 8 – Valencia

Valencia

Een kort stukje maar vandaag jongens. We hebben vandaag niet heel veel gedaan dus is er weinig over te vertellen.

Gisteren bleek na aankomst in Valencia dat er, zonder dat wij het wisten een, gay pride feest was georganiseerd. Nu zijn wij niet vies van een feestje, en een feest is nooit een feest als wij niet zijn geweest, en hebben dus uit volle borsten mee gedaan. Er was muziek, drank en een plein vol met dansende mensen.

Continue reading “Dag 8 – Valencia”